U herinnert zich waarschijnlijk nog dat vertegenwoordigers van de Vooruitgangsstraat het College tijdens een gemeenteraad geïnterpelleerd hebben en blijk hebben gegeven van hun ongerustheid. Waarvoor zijn ze bang? Het vierhoekproject van Infrabel (de beheerder van de spoorweginfrastructuur). Dit mag dan een project van algemeen belang zijn, de keerzijde van de medaille is dat 28 huizen in een deel van de Vooruitgangsstraat tegen de spoorweg aan afgebroken moeten worden. 200 mensen worden hierdoor getroffen, waarvan 2/3 huurders zijn. De gemeente zet zich in voor haar bewoners, binnen het domein van haar bevoegdheden.

De gemeente heeft niet op de verklaringen van Emir Kir gewacht om actie te ondernemen!
"Laat ons niet vallen!" roepen de bewoners van de Vooruitgangsstraat die hun woning gaan verliezen. Kunnen we op bijzondere inspanningen van Infrabel rekenen? Of kan het Gewest de stedenbouwkundige vergunning afleveren op voorwaarde dat er huisvesting gecreëerd wordt? Het bal ligt nu in het kamp van deze twee partijen: Infrabel en het Gewest. De burgers zijn zich hiervan bewust, maar ze zijn er niet gerust op. De recente verklaring van Emir Kir, de Brusselse Staatssecretaris bevoegd voor Stedenbouw, lijkt een sprankeltje hoop te bieden. Maar tot vandaag blijft het bij beloften die tijdens een "ronde tafel" concreet vorm moeten krijgen. De Staatssecretaris koppelt de toekenning van zijn vergunning niet aan voorwaarden (precieze en praktische voorwaarden voor de bewoners) en heeft het ook niet over de bouw van nieuwe woonplaatsen. Hij beperkt zich ertoe de betrokken partijen op het vlak van huisvesting in Brussel aan te zetten tot actiel Misschien komt er nog een aanzet tot oplossing uit de bus
en dat verheugt ons. Wat er ook van zij, de gemeente heeft deze verklaringen niet afgewacht om iets te ondernemen!

"Een minimale ... maar toch belangrijke bescherming"
In dit onzekere klimaat ging de aandacht in de eerste plaats uit naar de begeleiding van de gezinnen en een billijke vergoeding van de bewoners. Bovendien moet er nagedacht worden over de toekomst van de wijk.

Sinds de indiening van de aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning in 2005 kunnen alle betrokken bewoners op juridische bijstand rekenen. Tijdens de belangrijke fasen werden er informatiesessies gehouden. In december 2010 werd een voltijdse medewerker in dienst genomen om de huurders te begeleiden. Zijn opdracht: de gezinnen helpen de nodige stappen te ondernemen, oplossingen zoeken die aangepast zijn aan de noden en de situatie van elk gezin. Tot nog toe was er al een ontmoeting met 80% van de betrokken gezinnen!

Er werd een fonds van 499.000 euro aangelegd, dat gefinancierd wordt door Infrabel maar beheerd wordt door de gemeente. Elk gezin zal, afhankelijk van zijn situatie (aantal kinderen, aantal jaren in de woning ...), een bedrag tussen 3.000 en 15.000 euro ontvangen. Zo heeft een gezin van drie personen dat al zes jaar in de wijk woont bijvoorbeeld recht op 11.000 euro.

Dit bedrag vormt een aanvulling op de vergoeding van de huurders die voorgesteld wordt in het kader van de aankoop van het gebouw door Infrabel (5.000 euro per gezin). Zodra Infrabel de af te breken gebouwen gekocht heeft, moeten de huurders bovendien geen huur meer betalen en kunnen ze er blijven wonen tot de werken van start gaan.

Hebben de huurders bij voorrang recht op sociale woningen? Tot nog toe hebben maar heel weinig mensen hiervoor een aanvraag ingediend. Iedereen weet dat er in Brussel wachtlijsten zijn voor burgers die het moeilijk hebben. Sommige mensen wachten al 10 jaar op een sociale woning. Zou het eerlijk zijn dat ze nog lager op de wachtlijst terechtkomen, doordat er bevoorrechte kandidaten bijkomen? Deze dossiers moeten heel nauwgezet en individueel onderzocht worden en mogen geen aanleiding geven tot gemakkelijke en uiteindelijk heel kleinburgerlijke verklaringen.
De huurders opnieuw onderdak geven is één zaak ... de eigenaars een andere.

De onteigeningen zijn wettelijk goed geregeld. De afkoopvergoedingen zijn doorgaans gunstig voor de eigenaars. Het lijkt dan ook uitgesloten dat er absolute prioriteit toegekend wordt aan de herhuisvesting van eigenaars in een sociale woning bijvoorbeeld.

We moeten ook oog hebben voor de bewoners die in de wijk blijven en dagelijks de werken zullen moeten verduren. Daarnaast moet er gewaakt worden over de leefbaarheid van de wijk wanneer de werken voorbij zijn … Ook daarvoor heeft de gemeente zich ingezet: ze heeft garanties van Infrabel gevraagd en gekregen voor de heropbouw van de wijk en de correcte inrichting van zones waar jaren aan een stuk gewerkt is …

Het zwaard van Damocles ...
"Wanneer zal de vergunning afgeleverd worden?" "Wanneer gaan de werken van start?" "Wanneer moeten we onze woning verlaten?" ... allemaal vragen die tot nog toe onbeantwoord blijven. Dat is niet verwonderlijk. Zoals Cécile Jodogne onderstreept: "Natuurlijk maken de bewoners zich zorgen over de termijnen! Maar ik moet erop wijzen dat de gemeente deze termijnen jammer genoeg niet in de hand heeft!" Het is immers Infrabel dat instaat voor de indiening van de documenten, de aankooptermijnen en de werken. En het Gewest is dan weer bevoegd voor de aflevering van de vergunning. De gemeente heeft alvast niet stilgezeten in afwachting dat er beslissingen worden genomen.