"Koppig en vruchtbaar" is het gemeentelijk devies dat voortkwam uit een wedstrijd.  "Zo koppig als een ezel en zo vruchtbaar als de grond" kon op algemene bijval rekenen. De ezel werd het lokale symbool omdat de molenaars sinds 1136 van de hertog van Brabant de toelating hadden om Brussel binnen te gaan met ezels die volgeladen waren met zakken bloem ... om de stad te bevoorraden.

Ze volgden de Ezelsweg, de huidige Josaphatstraat. Tot in 1830 werden ezelskoersen georganiseerd. Omdat er te veel incidenten waren, werden ze echter afgeschaft. Daarnaast stond het dorp ook bekend om zijn ezelfokkerijen. Daarom kreeg Schaarbeek de bijnaam "Ezelstad". In het huidige kabinet van de burgemeester hangt een bekend schilderij van Eugène Verboeckhoven: "De twee ezels".

Het dorp was ook befaamd om de morellen, de "krieken van het noorden", waarvan de kriekenlambiek gemaakt werd. De glasramen van het gemeentehuis laten verschillende kersenboomtakken zien, het symbool van de gemeentelijke ontwikkeling. De traditie werd voortgezet door de oprichting van de "Ordre de la Griotte de Schaerbeek" in 1985. In 1993 zag zelfs een Schaarbeeks biermuseum het levenslicht in de vroegere schoolateliers van de Louis Bertrandlaan (nr. 33-35). Oude machines, een collectie van zowat duizend Belgische bieren, honderden onderzetters en bierglazen vormen een vrij volledig overzicht van de brouwerijwereld. In 1899 waren ongeveer twaalf brouwerijen over de gemeente verspreid.

De ontdekking van een bronzen oscilla (een soort Romeinse amulet die goede wijnoogsten aankondigde) in 1866 bewijst het trouwens: het dorp beschikte over wijndruiven (Trooststraat). De basisdrank van de Romeinse soldaat was de "posca", een mengeling van wijn en water met een azijnsmaak. De wijngaard van Schaarbeek zou de oudste van het land zijn: hij zou dateren uit 282. De concurrentie en de vreemde invasies, gecombineerd met de slechte kwaliteit van de wijn, droegen bij tot het verdwijnen van het brouwsel. Uit een volkstelling uit 1794 blijkt dat het dorp 1.500 inwoners telde (waarvan 234 gezinshoofden), vooral landbouwers en arbeiders. Maar geen enkele wijnbouwer.